روژین

شانزدهم شهریور: تولد وبلاگستان ِ فارسی

سوما — Mon, 06 Sep 2010 09:38:40 +0000

فردا شانزدهم شهریور است روز ِ تولد وبلاگستان ِ فارسی. یک روز برای تمام وبلاگ نویسان فارسی زبان.
من وبلاگم را خیلی دوست دارم فضایی که مطلقا برای من است و هر چه را که بخواهم توش می نویسم وبلاگ نویس را نمی شود محدود کرد که فقط در مسیر ِ خاصی بنویسد، راستش نوشتن هم قاعده بر نمی دارد گاهی میشود که فضای ِ حاکم بر جامعه موضوع ِ نوشته های ِ وبلاگ نویسان می شود و شاید درست همین جا باشد که صدای خیلی ها بلند می شود و بلندتر زمانی که دست روی ِ چیزهای ِ خاصی می گذارند ، عقاید انسان ها با هم متفاوت است و نمی شود همه را وادار کرد که سیر ِ خاصی را بپذیرند ” این یک واقعیت است ” همین عقاید ِ متفاوت باعث می شود که گاهی شرایطی بر فضای ِ مجازی حاکم شود و ما امروز شاهد این هستیم که خیلی از وبلاگ های خوب فیلتر هستند.

وبلاگ نویسی در ایران ماجراها دارد….بماند…

اعلام نتایج آزاد+ غصه خوردن!

سوما — Sat, 04 Sep 2010 09:54:02 +0000

طرافای دوازده دوستی اس ام اس داد که نتایج ِ آزاد رو زدند!

ساعت یک رفتم رو سایت! ببینم چیکار کردم!

متــــا ســــــفـــا نه قبول شدم! رشته شم خوبه! عالیه یعنی! من عاشق ِ رشته شم!همه ی در صدام بالا بود بجز عربی که ۶۵ زده بودم و ریاضی که نگم بهتره!بقیه ۱۰۰ و ۸۰ و اینا بودند

خیلی دلم گرفته!

۳۱og:روز جهانی وبلاگ نویسی

سوما — Mon, 30 Aug 2010 19:30:48 +0000

امروز نهم ِ شهریور مصادف با سی و یکم ِ آگوست روز جهانی ِ وبلاگ است ، یک روز که برای ما وبلاگ نویسان در تقویم آنلاین ثبت شده و انتظار میره که هر سال این روز ِ مهم رو یادمون باشه.بالاخره ما وبلاگ نویسیم و هر چقدرم که فضا برای افشاگری مناسب نباشه بازم نباید یادمون بره!این همه الکی تو کشور عزیزمان تواریخ مهم برپا می کنند بعد ما نباید که روز به این مهمی رو بندازیم آن ورها!خُب ما در اینجا یهنی وطنمان در شرایطش میسوزیم و میسازیم و می نویسیم بهله!
روز ِ جهانی وبلاگ رو به تمام وبلاگ نویسان تبریک می گم

طبق رسم این روز باید پنج وبلاگ ِ جدید که برام جالب ِ رو به شما معرفی کنم ،خب من پنج وبلاگی رو که دوست تر می داشتم اینجا میذارم تا شما هم اگه دوست داشتید یک سری به این وبلاگ ها بزنید :

۱٫وبلاگ ِ سبوی شکسته که نویسنده ی این وبلاگ شعر های خودش رو تو بلاگش می نویسه، اینم یکی از نوشته های مانی رو که بنظرم جالب بودش : بهوونه

۲٫ وبلاگ ِ زندگی ِ کوچک ، که نویسنده ی وبلاگ روزمرگی هاش رو در این وبلاگ می نویسه ، البته این وبلاگ یه وبلاگ جدید نیست و مخاطباش ده برابر وبلاگ ِ منه اما من بلاگ رو معرفی کردم ازش خوشم اومد دیگه، پیشنهاد می کنم یه سر بزنین ، زبان صمیمی و روانی داره حتما خوشتون میاد.از ما گفتن بودش دیگه!

۳٫ وبلاگ مهنوش عزیز ، پنجره ای رو به رویاها ، وبلاگ قشنگی ِ پیشنهاد می کنم حتمن یه سر بزنین ، این متنم با اجاز ه ی مهنوش براتون میذارم ، اینو چند وقت پیشا خوندم با یه بدبختی گشتم پیداش کردما ، زیباست ، بخونین : این روز ها دوست داشتن دلیل می خواهد

۴٫ وبلاگ ِ آرامتر از سکوت گاه نوشته های وحید که یک وبلاگ ِ تازه است به این نوشته توجه کنین که عنوان ِ مطلب دیر آشِناس :

نمی دونم چطور میشه از این مطلب دبر آشنا صحبت کرد.
اما اینو خوب می دونم که میشه با یسری مشخصات خوب توصیفش کرد

 هر موسیقی به ذهنت غمگین میاد یا حداقل
یادچیزای حزن انگیز می اندازت

دست و دلت به کاری نمی ره

چیرایی که دورو برت هستن یا به شدت نکراری
میشن یا تو حوصلشون رو نداری

تمرکزت خیلی می آد پائین و کار فکری نمی تونی بکنی

فکر می کنی دیگه هیچ چیزی شادت نمی کنه

ناخودآگاه یاد شعری می افتم

من اینجا بس دلم تنگ است

و هر سازی که می بینم بد آهنگ است

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی برگشت بگذاریم

ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است ؟!؟!؟.......

این قسمتش مخصوصا اون چند خط شعرش بشدت یک روز وصف حال ِ
من بود ، یادم میاد تو یکی از پی نوشت هام نوشته بودش

۵٫ وبلاگ فریاد تر از فریاد ، وبلاگ ِ جالبی…الهام یک روزانه نویس است که اتفاقات اطرافش را به نگارش در می آورد نثر زیبا و روانی دارد .

پ.ن: اینم از پست ِ روز جهانی ِ وبلاگ نویسی!

پ.ن: عرض شود که ما این پُست رو زمان بندی کرده بودیم واسه اول ِ وقت!یهنی یک شب!اما این وردپرس مرحمت فرمودند با جرثقیل وارد ذوقمون شدند…الان بنده یک آدم بی ذوقم

بچه کوشولوها…تنظیمات!

سوما — Thu, 19 Aug 2010 23:22:02 +0000

امشب یه جورایی هم مهمون بودیم ، هم صاب خونه! شبِ خوبی بود، به من که خیلی خوش گذشت!!همسایه ی ِ طبقه سوممون یه خانواده چهارنفری ِ که دوتا بچه ی کوشولو موشولو دارن…اسم ِ بزرگه حورا است و حدودن ۴ساله شه و کوچیکه هم اسمش سنا س و ۳ ساله شه!این دوتا به قدری شیطونن که نگو آدم دلش می خواد همش سر به سرشون بذاره :دی کوچیکه خیلی باحاله و حرفاش خیلی به دل آدم میشنه ، یه ژست های خاصی هم میگیره …بانمک ِ!اما خُب من اوصولا خیلی با بچه ها جور نیستم از این رو بچه ها هم خیلی با من حال نمی کنند!

بنظر ِ اینجانب بچه تا وقتی خوبه و میشه تحملش کرد که نق نق نکنه ، بهونه نگیره ، گریه و جیغ و داد و هوار و اینام راه نندازه!تازه کار خرابیم نکنه :دی چون که من اصن حوصله موصله ندارم و تحمل این نوع کارا واقعن از من بر نیمیاد!

اوصولن از بچه های فضول مضول هم خوشم نمیاد!دلمم می خواد بچه همش تر و تمیز باشه

بنابراین در اینجا خصوصیاتی رو که یک بچه باید داشته باشه تا من دوچش داشته باشم رو براتون ذکر می کنم :دی

کمی شیطون و بازیگوش باشه، البته تا حدی که بشه کنترلش کرد، اصلا با این بچه مچه های ساکت و مظلوم حال نمی کنم :دی شیرین زبون باشه ، خجالتی نباشه ، نق نق ُ و لوس و نُنر نباشه!

اهل کار خرابی نباشه!یا حداقل فقط یکی دوبار در دوران کودکی مرتکب این عمل بو گندویی بشه!

حرف گوش هم باشه کمی!اما خُب بچه باید تا حدی هم سر به هوا و لجباز باشه…اما نع خیلی زیاد! سر غذا خوردن پدر ِ آدمو نیاره…بیخودی بهونه نگیره!غیر قابل پیش بینی باشه و مثِ بمب ِ ساعتی بابا مامانشو غافل گیر کنه!کمی هم دیوار راست رو بالا بره!این بچه باید سر ساعت خاصی خودش بره جیش و ایناش و انجام بده :دی و مسواکشو بزنه و بیاد مامان و باباشو بوس کنه و بره بخوابه!صبح هم به موقع بیدار شه!وقتی هم تو خونه تنهاس به چیزی دس نزنه و شر به پا نکنه!در ضمن فوق العاده باهوش و زبل باشه!دیگه عرضی نیس!

خب احتمالا این مشخصاتی که من مد نظرمه تو هیچ بچه کوشولویی یافتیده نشه اما اگه پیدا شده و اینا خدا به خانواده ش صبر بده :دی

چه بسا تحمل کردن این موجود که بی شباهت به زلزله نمی باشد کار بسی بسیارتا دشواری است!

من خودم بچه گیا خیـــــــــــــــــلییـــــــــــــــــــــی آروم بودم!باور می کنین؟؟ میسی

پ.ن: فعلا ما رفته شیم ُ اینا :*

روز هایی که می گذرند پی در پی!

سوما — Mon, 16 Aug 2010 21:15:01 +0000

زندگی ایی رو که فعلا در پیش گرفتم اصلا دوس ندارم و اوقاتم بیهوده هدر می ره و خوب می دونم ساعت های از دست رفته بر نمی گرده، گاهی دلم می خواد هر کاری رو که تو اون لحظه به ذهنم می رسه انجام بدم اما همیشه شرایط این اجازه رو به آدم نمی ده.چندین کتاب خریدم که هر بار فقط حدود بیست صفحه از اون ها رو می خونم و انگار بعد دلزده می شم و کتاب رو می اندازم کنار.( دقیقا به حالت ِ پرتاب). چند وقت پیش چند کتاب دانلود کردم و می تونم بگم این ها تنها کتاب هایی بودند که تو این مدت تا آخر خوندمشون و از خوندنشون لذت بردم!ارتباطم با دوستام فوق العاده کم شده و فقط گاهی از طریق اس ام اس با هم در ارتباطیم و بعضی وقت ها هم خودشون زنگ می زنن!!از سر و کله زدن با چیز هایی که اصلا ازشون سر در نمی یارم خسته شدم و جدیدن ترجیح می دم که دیگه سراغشون نرم نمی دونم کی دوباره مثل ِ سابق اشتیاقی برای اون کار ها داشته باشم و گاهی به خودم می گم که وقتی کاری ُ بلد نیستی چه اصراری ِ که حتما بری سراغش و بعد هم مرتبا باید سوال کنی و شاید مخاطب خسته شده باشه از تو و سوال هات که هیچ وقت تمومی نداره.یاد ِ حرف معلم ِ زیست شناسیم افتادم که می گفت:” آدم ها وقتی از خودشون نا امید بشن تازه اون وقت ِ که می خوان و تلاششون رو می کنن که به خودشون ثابت کنن آنقدرها هم که فکر می کنن ناتوان نیستند و از عهده ی خیلی کار ها بر میان” و شاید هم مشکل ِ من همین باشه که با تمام این حرفها هنوز از خودم نا امید نشدم…بعضی وقتها فکر میکنم که واقعا شاید من خیلی پُر رو هستم و اینا!اما خب همین ِ که هست و انگار خیال عوض شدن هم نداره و اگر هم داره ما که ندیدیم!چند شب پیش ها به لطف د وستی باز کشیده شدیم سمت ِ آسمون و موفق شدم چندتا شهاب ببینم و بیخود و شاید هم با خود کلی ذوق کردم و لذت بردم.جدیدا مامان هم گیرش به نت اومدن ِ من کمتر شده و من نمی دونم که این آرامش ِ قبل از طوفان است آیا!آخه شب ها تا صب بیدار تشریف دارم و صب ها تا یازده ظهر در خواب هستم و میشه گفت یک آدم ِ بیکار و اینا هستم !
خب به نظر می رسه همین قدر که نوشتم کلی به خودم روحیه دادم و دیگه اگه بیشتر شه ملت از ما نا امید میشن و این حرفها!

پ.ن: حتمی( به کار بردن اطمینان در اینجا یک نوع خوش بینی و ایناس) متوجه ی این شدین که باعث ِ ایجاد یک تضاد کوچک در بلاگ شدید و اون تغییر سوما به روژین است،البته زحمت ایجاد تغییر را در همه جای بلاگ از جمله پُست های سابق و در باره ی من و اینا را نکشیدم این پانویس تنها به این جهت بودش که بدونین چرا اینجا بهم ریخته شده وبعدن مرتب می شه و اینا!

یا حق!

چه کار کردی؟!

سوما — Fri, 06 Aug 2010 15:35:07 +0000

این روزها چپُ راست و از جناح های مختلف هی از ما سوال می کنند که چه کار کردی؟ یا می خوای چه کار کنی؟!یا از رتبه ت راضی هستی؟!
ما هم اگر ارتباط فیس تو فیس باشه سری تکون می دیم که هی بدک نبود و اگه ارتباط از طریق تلفن باشه میگیم خوبه چه کنیم!!!
دیروز رفته شدیم پیش مشاور و یه هوا باهاش گپُ گفت و اینا کردیم….اونم هی سعی داره مخ ِ منو بزنه که انتخاب رشته کنم و منم هی سعی دارم
خودمُ قانع کنم که من می تونم یک سال دیگه هم بشینم و حتمن زیر گروه یک بیارم!!!که البته می دونم الان بشدت جوو گیر شدم و رو تصمیماتم
نمی شه حساب کرد.
در این راستا ما فکر کردیم که حالا یک انتخاب رشته ایی می کنیم بعد اگر دلمان نخواست و اونی که می خواستیم نشد اون موقع با توجه به شرایط ِ پیش آمده
و با توجه به وضعیت ِ روحیمون یه تصمیمی اخذ می نماییم!اما فعلن فقطش این تو ذهنمون هی داره می چرخه که آیا اگه قبول شدم برم یا بشینم بخونم…حالا فعلن نشستیم سر جامون سماخ میمکیم!

همیچین دلم گرفته قد ِ یه دنیا و این حرفها…..

تنها چندجمله!

سوما — Wed, 04 Aug 2010 07:45:35 +0000

۱٫برای بدست آوردن چیزی که تا حالا نداشته ای باید کسی شوی که تا حالا نبوده ای

(گابریل گارسیا مارکز )

۲٫بگذار آدمها تا می توانند سنگ باشند، مهم این است که تو از نژاد چشمه ای.

۳٫عقل زندگی خیلی عمیق تر از عقل بزرکترین دانشمندان جهان است “ماکسیم گورکی”

۴٫ساقه شکستن قانون طوفان است، تو نسیم باش و نوازش کن.

پ.ن: ترانه ی جان ِ مریم با صدای زنده یاد محمد نوری رو پیدا کردم امروز…اینم لینک دانلودش

با تو آغاز می کنم…….

سوما — Sat, 10 Jul 2010 10:09:46 +0000

سلامم…احوال شوما؟؟!!
قرار بود بعد ِ کنکور سراسری بدووَم بیام آپدیت کنم که به دلیل پاره ای از مشکلات فنی :دی نشد!
کنکورم که دادیم رفت پی کارش….حالا مثلن می تونیم یه نفس راحت بکشیم…اما با این هوای آلوده اگه زیادی راحت و عمیق نفس بکشیم خفه میشیم!!

دلم برای اینجا و همه تنگ شده بودش…می خواستم فعالیتمو زیادش کنم اما خب به مسافرت خوردیم و نمیشه……!

غیبم نخواهد زد اما خب یه مدتی نسبتن طولانی ایی کمرنگ میشم!

راستی می خوام یک سری کتاب متاب بخرم اما خب فعلن نمی دونم چی!پیشنهاد ِ شما چیه؟! موضوعش فرقی نمی کنه….( البته درسی نمی خواهم ها…. :-/ )

پ.ن: برم ساک ماکمو جمع کنم….من یه نفر قدِ صد نفر وسیله با خودم دارم!!!!

مزاحم!

سوما — Tue, 01 Jun 2010 19:33:44 +0000

ساعت ۱۱:۳۰ شب آماده ی خوابیدن بودم که یکهویی صدای زنگ گوشیم بلند شد دستمو بردم زیر تخت گوشی را آوردم بالا ،نگاه کردم ببینم کیه اما شماره رو نشناختم همیشه وقتی شماره ناشناس باشه جواب نمیدم اما این بار شیطون گولم زد و برداشتم :
من:بفرمایید…
طرف:سلام ، ببخشید شما این شماره را می شناسید؟!(و بعد یک شماره ایرانسل رو داد)
من:نه.چطور؟!
طرف:آخه یک گوشی پیدا کردم شماره شما توش بود،میشه لطف کنین یه نگاهی به دفترتلفنتون بندازین؟
من:باشه چند لحظه منتظر باشین…(بعد تندی شماره را تو گوشیم سرچ زدم یکهو اسمه یکی از همکلاسیای سابقم دراومد،دیدم شماره ماله اونه)
من:شما گوشی را پیدا کردین؟!
طرف:می شناسین؟
من:بله از دوستان دور هستن.
طرف:میشه شماره ایی ازش بهم بدین؟
من:خیر،من نمیتونم به شما اعتماد کنم،شماره ی شما رو به اون میدم تا خانوادش باهاتون تماس بگیرن!
طرف:شما یک شماره به من بدین حالا!!
من:آقای محترم شرمنده نمی تونم ریسک کنم،همون کاری که گفتم میکنم!
طرف:ئه؟پس من به تو زنگ میزنم!
من:بی جا کردی و تماس رو قطع کردم.
رفتم با هر بدبختی بود شماره خونه ی دوستم را گیر آوردم و بهش قضیه را گفتم اونم گفت تو دانشگاه گوشیش رو دزدیدن و اونام شکایت کردن اما مدتیه باشماره های مختلف مزاحم شماره های گوشیش میشن.منم از اینکه بهش شماره را ندادم خوشحال شدم اما چشتون روزه بد نبینه دقیقن از اون لحظه تا الان به محض اینکه گوشیم را روشن میکنم شروع میکنه زنگ زدن اصلن انگار کارو بار نداره هر لحظه که روشن کنم فورن شروع میکنه!
چند بار دادم بابا جواب داد اما اصلن از رو نمیره!مجبور شدم یاخاموش کنم و یا دایورت خاموش بزنم!
خدا سوسکش کنه!

پ.ن: شماره ی مزاحمه: ۰۹۳۶۷۵۲۸۸۱۰
اصلنم نامردی نیست که شماره شو اینجا زدم!

آشوب در بیمارستان،یک دعوای قبیله ایی!

سوما — Fri, 28 May 2010 14:45:10 +0000

جلوی بیمارستان بلوا بود ، جمعیت فوق العاده زیاد و صدای شیون و ماشین های پلیس که طبق معمول دیر رسیده بودند.
روز جمعه و شلوغی غیرقابل تصور در بیمارستان!
با هر زحمتی بود وارد حیاط شدیم،فاطمه(دوستم) خیلی ترسیده بود، از یک خانوم که داشت گریه می کرد پرسیدم چی شده،فکر می کردم کسی فوت کرده و جنجال سر اونه،اما در کمال ناباوری گفت دعواس
تا حالا همچین چیزی ندیده بودم،از در اورژانس وارد بیمارستان شدیم ،وقتی رسیدیم نزدیک های اتاق عمل سر و صدای زیادی میومد کف راه رو پر خون بود طوری که کفش ها کاملن کثیف می شدن.
جلوتر نتونستم برم آخه خون می بینم حالم بد میشه و اینکه اجازه ندادن گفتند خطرناکه.
چندنفر با با قمه و از اینجور چیزها اونجا بودند تو اتاق عمل گاز اشک آور انداخته بودند مجروحاشون بین مرگ و زندگی بودن و خیلی شرایط افتضاحه دیگر…!
دعوای قبیله ایی بود تو ایلام معمولن پیش میاد متأسفانه.سطح فرهنگشون آنقدر پایینه که جای صحبت کردن از زورشون استفاده می کنن!
نفهمیدم اصل دعوا سر چی بود اما هر دو طرف حسابی قاطی بودند.

پ.ن:جزئیات بیشتر را عموم برام توضیح داد ضمن اینکه اجازه نداد اونجا بمونم فرستادم خونه :دی
پ.ن: امروز تنگه ارغوان تیراندازی شده بود تو جاده،تیر به یکی از راننده ها خورده بود و چند ماشین هم از مسیر منحرف شده بودند…جاده ی اونجام افتضاحه همش دره س…دو تا از ماشینا افتاده بودن پایین… این تیر اندازی هم یک تسویه حساب شخصی بوده!بخاطر یک کینه جون صدنفر را به خطر انداختند.
پ.ن:واقعن اینم شهر ما توش زندگی میکنیم!خدا کنه زودتر بابا بازنشسته شه بریم از این جهنم!
پ.ن:گانگستر بازی زیادی دارن این ایلامیها هم ها!بترکن!
پ.ن:حال میکنین ۶۰درصد پست پانویس شده :دی
پ.ن: پسر همسایه ی سابقمونم واسه کارشناسی قبول شده،دانشگاه تهران،بسی ذوق کردیم .حالا به ما چه نمیدانیم :دی از بچگی زرنگ بود،رتبه ش ۶۶ شده!به به